บทนำ
ไม่ว่าจะทำอย่างไร หล่อนก็เป็นได้แค่เพียงผู้หญิงนอกสายตาเท่านั้น
ความรักช้ำๆ ควรจะจบลงอย่างเงียบๆ เมื่อเขาและพี่สาวของหล่อนตัดสินใจแต่งงานกัน หากไม่เกิดเหตุการณ์เจ้าสาวหายไปจากงานแต่งอย่างไร้ร่องรอยเสียก่อน หล่อนจำเป็นต้องรับหน้าเสื่อเข้าพิธีแต่งงานกับเขาแทนเจ้าสาวตัวจริง โดยไม่รู้เลยว่านรกที่พี่สาวขุดรอเอาไว้กำลังเปิดประตูรับต้อนรับแล้ว
โดมินิก โหดร้ายกับเจ้าสาวตัวแทนเพราะคิดว่าหล่อนคือตัวการทำให้ผู้หญิงที่รักต้องหนีหายจากไป เขาจึงลงทัณฑ์ลงอย่างบ้าคลั่ง ทุกความเกลียดชังสาดซัดเข้าใส่อย่างไร้ความปรานี จนกระทั่งหล่อนยอมแพ้และเดินออกไปจากชีวิต และนั่นก็ทำให้เขาไม่มีโอกาสได้ล่วงรู้เลยว่าในท้องของผู้หญิงที่เขาขับไล่ไสส่งให้จากไป มีเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองติดไปด้วย
บท 1
มาเลซาสโซ กรุ๊ป คือบริษัทข้ามชาติที่มาลงทุนจดทะเบียนในประเทศไทยยาวนานหลายสิบปี ธุรกิจในเครือมีมากมายหลากหลาย อาทิเช่น ธุรกิจกลุ่มโรงพยาบาลเอกชน ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ธุรกิจการเงินการธนาคาร หรือแม้แต่ธุรกิจเกี่ยวกับการศึกษาก็รวมอยู่ในมาเลซาสโซ กรุ๊ปด้วยเช่นกัน
มาริโอ มาเลซาสโซ คือรุ่นบุกเบิกของมาเลซาสโซ กรุ๊ป เขาและภรรยา คือ มาเรีย มาเลซาสโซ ช่วยกันปลุกปั้นธุรกิจในมือจนประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่ จนกระทั่งตอนนี้ พวกเขาทั้งสองคนได้ส่งมอบธุรกิจของตัวเองทั้งหมดให้กับบรรดาลูกชายหัวแก้วหัวแหวนทั้งสี่คนเรียบร้อยแล้ว
มาร์ติเนซ มาเลซาสโซ พี่ใหญ่ของน้องๆ ทุกคน เขาคืออาจารย์หนุ่มสุดหล่อ มาดนิ่ง ผู้สืบทอดธุรกิจด้านการศึกษาของครอบครัวเอาไว้ทั้งหมด มหาวิทยาลัยเกือบร้อยสาขาทั่วโลกอยู่ในอำนาจการบริหารงานของเขาแต่เพียงผู้เดียว ชายหนุ่มคือผู้ชายสุภาพ มีความคิดอ่านเป็นผู้ใหญ่ ทุกอย่างที่กระทำลงไปล้วนมีเหตุผล แต่กระนั้นสัญชาตญาณของเสือร้ายในกายก็ยังคงกรุ่นอยู่ทุกขณะ ดังนั้นได้โปรดอย่าแหย่ให้เสือตื่น มิฉะนั้นจะได้รับอันตรายถึงชีวิตเลยทีเดียว
เมสัน มาเลซาสโซ ลูกชายคนรองของมาเลซาสโซ กรุ๊ป เขาคือคุณหมอสุดหล่อ ที่ภายนอกสมบูรณ์แบบราวกับเทพบุตรลงมาจุติ เขาสุภาพกับทุกคน ใจดีมีเมตตากับคนแก่และเด็ก แต่ใครจะรู้บ้างเล่า ว่าภายใต้รอยยิ้มกระชากจิตวิญญาณนั้น เขาคือจอมวายร้ายที่พร้อมจะปลิดวิญญาณของสตรีให้แดดิ้นคาเตียง
โดมินิก มาเลซาสโซ ทายาทลำดับที่สามของมาเลซาสโซ กรุ๊ป หากเปรียบสิงโตคือเจ้าป่าแล้ว เขาก็คือบุรุษที่นั่งอยู่บนหลังสิงโตนั่นเอง เขาคือนักล่า เก่งฉกาจในเรื่องของการควบคุม ทุกอย่างต้องเป็นไปตามแบบแผน เขาคือพ่อมดทางการเงิน ครอบครองธุรกิจธนาคารทั่วโลกของมาเลซาสโซเอาไว้ทั้งหมด ไม่มีใครไม่รู้จักเขา ผู้ชายที่พร้อมจะแข่งขันในทุกสนาม ยกเว้นสนามแห่งความรัก
แมทธิว มาเลซาสโซ หนุ่มหล่อลำดับสุดท้ายของมาเลซาสโซ กรุ๊ป เขาคือน้องชายคนสุดท้องที่เหล่าบรรดาพี่ชายต่างตามใจมาตั้งแต่เล็กๆ เขารับมอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของครอบครัวมาดูแลเอาไว้ทั้งหมดด้วยความเต็มอกเต็มใจ นิสัยส่วนตัวของชายหนุ่มรูปหล่อ ปากร้าย เอาแต่ใจ และอะไรที่ว่ายาก เขาจะพยายามสอยมาครอบครองให้จงได้ การแข่งขันคือของหวาน ชัยชนะคืออาหารจานโปรด และที่น่ากลัวคือ เขายินดีที่จะคว้าชัยชนะโดยไม่เกี่ยงวิธีการเสียด้วย
พวกเขาทั้งสี่คนคือจตุรเทพแห่งวงการธุรกิจระดับโลก หล่อ รวย ฉลาด และมากล้นไปด้วยเสน่ห์ทางเพศ แต่กระนั้นพวกเขากลับไม่ได้ให้ความสนใจกับสตรีเพศมากเกินไปกว่าเครื่องบำบัดความใคร่บนเตียงนัก จ่ายเงินซื้อ ขึ้นเตียง และเขี่ยทิ้งในเช้าวันต่อมา จะมีก็แค่ โดมินิก มาเลซาสโซ เพียงคนเดียวเท่านั้น ที่มีคนรักอย่างจริงจังและกำลังจะแต่งงานกันในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
ณ ร้านเวดดิ้งชื่อดัง หญิงสาวหน้าตาจืดชืดผมเผ้ายุ่งเหยิงวิ่งกระเซอะกระเซิงเข้ามาภายในร้าน ในมือหอบถุงขนาดใหญ่ที่ภายในมีชุดวิวาห์สีขาวอยู่ อย่างพะรุงพะรัง
“เอ่อ...ขอ...ขอโทษที่มาช้านะคะ”
นวลลออ งามวิจิตร หล่อนคือเด็กสาววัยเพียงยี่สิบเอ็ดปีที่เพิ่งจะเรียนจบมหาวิทยาลัยมาหมาดๆ หล่อนเป็นน้องสาวของนางแบบซูเปอร์สตาร์ชื่อก้องของเมืองไทยและดังทั่วเอเชียอย่าง ทิพย์เกสร งามวิจิตร นางแบบสาวที่กำลังรุ่งเรืองสุดขีด และหล่อนก็คือคนรักของ โดมินิก มาเลซาสโซ นั่นเอง
ผู้ชายที่นั่งไขว่ห้างจับจ้องนิตยสารในมืออยู่ที่โซฟาสีชมพูกุหลาบตวัดตาขึ้นมองหล่อน คิ้วเข้มดกหนาเลิกสูงด้วยความแปลกใจระคนไม่พอใจ
“ทำไมเป็นเธอ แล้วทิพย์ล่ะ”
น้ำเสียงของเขาห้วนและไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย เมื่อเห็นว่าคนที่หอบชุดเจ้าสาวกลับมาให้ที่ร้านแก้คือหล่อน ไม่ใช่หญิงคนรักอย่างทิพย์เกสรผู้เป็นพี่สาว
หล่อนพยายามจะฝืนยิ้ม พยายามบอกตัวเองว่าไม่เป็นไรกับถ้อยคำไร้เมตตาของชายหนุ่ม แต่หัวใจไม่รักดีมันร้องไห้ออกมาอย่างน่าเวทนาที่สุด
เหตุการณ์ในครั้งนั้นยังคงติดตรึงอยู่ในสมอง มันน่าอับอายและเกือบจะทำให้หล่อนตัดสินใจฆ่าตัวตายเพื่อหนีปัญหา
ค่ำคืนที่ผ่านมาเกือบสามเดือนแล้ว แต่มันก็ยังคงเป็นตราบาปในหัวใจของหล่อนไม่เสื่อมคลาย
โดมินิกทะเลาะกับทิพย์เกสรอย่างหนัก เรื่องที่พี่สาวของหล่อนยังไม่อยากแต่งงาน เพราะต้องการที่จะใช้ชีวิตที่กำลังรุ่งโรจน์สุดขีดในวงการนางแบบให้อิ่มเอมเสียก่อน ความใฝ่ฝันของพี่สาวก็คือการได้ไปเดินแบบที่ต่างประเทศ ได้ไปร่วมงามกับนางแบบระดับโลก แต่โดมินิกไม่คิดแบบนั้น เขารักและหวงพี่สาวของหล่อนมาก ดังนั้นจึงอยากแต่งงาน และให้พี่สาวของหล่อนหยุดงานเดินแบบทั้งหมด แล้วมาเป็นแม่บ้านให้กับตัวเอง เมื่อสองคนคิดเห็นไม่เหมือนกัน สุดท้ายก็ทะเลาะกัน และจบด้วยการที่โดมินิกดื่มเหล้าเมามายจนไม่ได้สติ ก่อนจะมาอาละวาดที่บ้านของหล่อน พี่สาวของหล่อนรีบหนีออกไปนอนค้างบ้านผู้จัดการส่วนตัว ทิ้งให้หล่อนอยู่แก้ปัญหาเพียงลำพัง เพราะบิดากับมารดาไปทำธุระต่างจังหวัดยังไม่กลับมา
บทล่าสุด
#83 บทที่ 83 ตอนอวสาน
อัปเดตล่าสุด: 11/29/2025#82 บทที่ 82 ตอนที่ 82
อัปเดตล่าสุด: 11/29/2025#81 บทที่ 81 ตอนที่ 81
อัปเดตล่าสุด: 11/29/2025#80 บทที่ 80 ตอนที่ 80
อัปเดตล่าสุด: 11/29/2025#79 บทที่ 79 ตอนที่ 79
อัปเดตล่าสุด: 11/29/2025#78 บทที่ 78 ตอนที่ 78
อัปเดตล่าสุด: 11/29/2025#77 บทที่ 77 ตอนที่ 77
อัปเดตล่าสุด: 11/29/2025#76 บทที่ 76 ตอนที่ 76
อัปเดตล่าสุด: 11/29/2025#75 บทที่ 75 ตอนที่ 75
อัปเดตล่าสุด: 11/29/2025#74 บทที่ 74 ตอนที่ 74
อัปเดตล่าสุด: 11/29/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













